het ook niet kan helpen. Als zijn vrouw hem vraagt de klok op te winden, streelt hij de wijzerplaat en koert: ‘O schatje, vind je dat lekker, schatje.’
antwoordt: ‘Ik heb de tv zo hard gezet omdat jij zo’n herrie maakte.’ ‘Herrie?’ zegt zijn vrouw. ‘Maakte ik herrie?’ De man denkt na. Hij herinnert zich dat hij de afstandsbediening pakte en de tv harder zette, hij herinnert zich ook nog dat hij dacht: ‘Wat een herrie’, maar de herrie zelf herinnert hij zich [...]
het voor de zekerheid nog even navraagt, van die beestjes. ‘O nee,’ zegt zijn vrouw, ‘het was zeker geen droom. Je gilde en je gezicht was kletsnat.’
droomt dat hij wakker schrikt en gilt: ‘Op het gordijn! Allemaal beestjes op het gordijn!’
telkens als een hardrijder hem voorbij raast groot licht op zet, hopend dat de onverlaat denkt dat hij wordt geflitst.
(hartje winter) uitstapt op station Abcoude. Langs het oude stationsgebouw, rechtsaf het spoor over, de weg op die langs het riviertje Het Gein naar Weesp leidt. Het is koud, de weilanden zijn bleekgroen uitgeslagen, de hemel is kraakhelder, en heel ver weg, als een kijkgat in diezelfde hemel, prijkt een bleek zonnetje. De man denkt [...]
de supermarkt niet in durft omdat hij bij de drogist al tandpasta en shampoo heeft gekocht en bang is dat de caissière hem van diefstal zal betichten.
wanneer hij in de bus te vroeg op het knopje drukt toch uitstapt.
zich herinnert hoe hij soldaatje speelde met zijn vriendjes. Hij werd in een hinderlaag gelokt, omsingeld. ‘Geef je over!’ riepen zijn belagers en ze drukten de houten lopen van hun geweren op zijn borst. Maar in plaats van zijn wapen neer te leggen, verzette hij zich hevig. Hij sloeg en schopte, kon met moeite in [...]
denkt dat het allemaal zijn schuld is. Zo verliest zijn favoriete voetbalploeg omdat hij, geheel tegen zijn gewoonte in, pas tien minuten na het begin van de wedstrijd heeft ingeschakeld.